محسن عباس نیا؛ تحلیل ویژگی رخدادهای دمایی روزانه و موج های گرما در ایران آینده

انتظار می رود که رخدادهای دمایی روزانه و امواج گرمایی ایران در آینده چگونه باشد؟

امروزه افزایش میانگین دمای کرهxad زمین و تغییرات آن، نمایه ای از تغییرات اقلیمی است که در تمامی نظریه های تغییر اقلیم به آن توجه شده است. در حال حاضر مباحث زیادی درباره تغییرات اقلیمی در سراسر کرهxad ی زمین بین متخصصان مطرح است که اغلب آنها دمای هوا را بعنوان شاهدی جهت اثبات فرضیه xadی خود مورد استناد قرار می دهند. دانش بشر در حدی نیست که بتواند از وقوع پدیده های حدی جلوگیری نماید اما با مطالعه و شناخت ویژگی های آنها می توان از پیامد های وقوع آن در مکان های گوناگون جلوگیری کرد. در اين رابطه براي شناخت جامع اثرات گرمايش جهاني و تغيير اقليم در دوره هاي زماني آينده، مي توان از خروجي مدل هاي گردش عمومي(GCM) استفاده کرد که بهترين اطلاعات را درباره تغييرات اقليم در دوره هاي زماني آينده با توجه به افزايش گازهاي گلخانه اي ارائه مي کنند. تاکنون در حوزه ی تغییر اقلیم مطالعات جهانی گسترده ای بر روی تحلیل مخاطرات دمایی در کشورهای مختلف صورت گرفته است. چنانکه در یکی از این مطالعات که در مقیاس منطقه ای خاورمیانه و بر روی رخداد امواج گرمایی آینده صورت گرفته است، شرایط سکونت زیست انسانی را برای مناطق همجوار با خلیج فارس در اواسط قرن حاضر را مرگبار و غیر قابل تحمل ذکر نموده و هشدار داده است که این مناطق تا سال 2070 خالی از سکنه خواهند شد. و دستاورد های مطالعات این پژوهشگران نیز در نشریه معتبر نیچر (Jeremy and Elfatih, 2015) به چاپ رسیده است. اهمیت این پژوهش برای دانشمندان حوزه مطالعات تغییر اقلیم در حدی عنوان شده است که این دستاورد های پژوهشی دانشمندان از مرکز پژوهشیMassachusetts Institute of Technology بارها نیز در اخبار علمی بین المللی بازگو و مورد تاکید قرار گرفته است. متن خلاصه دستاورد نتایج این مطالعه که تاییدی بر بخشی از دستاوردهای قبلی پژوهشی دوره دکترا و فرصت مطالعاتی اینجانب می باشد، و توسط استاد ارجمند جناب دکتر طاوسی برای تحلیل و تطبیق بیشتر با دستاوردهای پژوهشی خاص کشور ایران بدست اینجانب رسیده است، بدین صورت عنوان می گردد:

“Summary: Climate change could bring deadly heat waves to Persian Gulf, say researchers. Their detailed climate simulation shows a threshold of survivability could be crossed without mitigation measures”.

Within this century, parts of the Persian Gulf region could be hit with unprecedented events of deadly heat as a result of climate change, according to a study of high-resolution climate models.

The research reveals details of a business-as-usual scenario for greenhouse gas emissions, but also shows that curbing emissions could forestall these deadly temperature extremes.

The study, published in the journal Nature Climate Change, was carried out by Elfatih Eltahir, a professor of civil and environmental engineering at MIT, and Jeremy Pal PhD at Loyola Marymount University. They conclude that conditions in the Persian Gulf region, including its shallow water and intense sun, make it "a specific regional hotspot where climate change, in absence of significant mitigation, is likely to severely impact human habitability in the future." The Persian Gulf region is especially vulnerable; the researchers say, because of a combination of low elevations, clear sky, water body that increases heat absorption, and the shallowness of the Persian Gulf itself, which produces high water temperatures that lead to strong evaporation and very high humidity. The models show that by the latter part of this century, major cities such as Doha, Qatar, Abu Dhabi, and Dubai in the United Arab Emirates, and Bandar Abbas, Iran, could exceed the 35 C threshold several times over a 30-year period. What's more, Eltahir says, hot summer conditions that now occur once every 20 days or so "will characterize the usual summer day in the future."

با این حال نتایج این مطالعه در مقیاس منطقه ای و دستاورد های پژوهشی اینجانب در مقیاس ملی کشور ایران که در ارتباط با آن، تمامی ویژگی های یک موج گرما (شامل: شدت، فراوانی تکرار و تداوم روزانه یک دوره موج گرما) مورد بررسی دقیق و موشکافانه قرار می گیرد، گویای اهمیت و توجه بیشتر به این پدیده ی مهم اقلیمی بعنوان مخاطره ای خسارت زا تر و مخرب تر طی دهه های آتی است. در این راستا، آشنایی با موقعیت و شرایط جغرافیایی کشور ایران در عرض های میانه و بطور خاص شناخت ذاتی پراکنش و تنوع ارتفاعی در سرتاسر آن، باعث تسلط بیشتر بر تجزیه و تحلیل درست و منطقی واقعیات پیش یابی شده در مورد تغییرات اقلیمی و دمایی آتی بر روی ایران خواهد بود. در توصیف اجمالی بر ویژگی های اقلیمی و دمایی ایران بایستی عنوان نمود که وجود کوه های بلند و تنوع توپوگرافی سبب می شود که توزیع مکانی درجه حرارت در ایران از الگوی منظمی تبعیت نکند. ولی بطور کلی درجه حرارت ایران از شمال به جنوب و از غرب به شرق افزایش دارد و علت این ویژگی وجود ارتفاعات در شمال و غرب کشور و کاهش تدریجی زاویه تابش به طرف عرض های شمالی تر است. همچنین آب وهوای ایران بدلیل موقعیت جغرافیایی آن، وابسته به برخی از اجزای گردش عمومی هواست که در برد مکانی و بازهxadی زمانی ویژه ای فعالیت می کنند. در این میان، سامانه پرفشار جنب حاره ای، پدیدهxadی غالب دوره xadی گرم سال ایران است و اکثر قسمت های ایران را در جنوب کوههای البرز تحت استیلای خود در می آورد، که البته نقش ارتفاع ناهمواری ها و عرض جغرافیایی در تداوم استیلای آن در دورهxadی گرم سال مهم جلوه می نماید.

شکل: موقعيت جغرافيايي و تنوع توپوگرافی در ایران

برای اشراف بیشتر بر موضوع، ابتدا نحوه ی تغییرات زمانی و مکانی رخداد های دمایی روزانه بر روی ایران مورد بررسی قرار داده می شود:

بررسی و تحلیل پراکنش تغییرات فصلی دمای حداکثر تحت دو سناریوی موجود (A2, B2) از مدل Hadcm3 بر روی 44 ایستگاه مطالعاتی در ایران نشان داد که بر میزان شدت دمای حداکثر آینده (2070-2041) و (2099-2071)، نسبت به دوره پایه (2010-1981) افزوده خواهد شد. بطوریکه دامنه تغییرات افزایش دمای آینده، در مقیاس مکانی ایستگاه ها متفاوت خواهد بود. بر این اساس، بیشترین افزایش دما، ابتدا در مقیاس مکانی ایستگاه های واقع شده در پهنه کوهستانی شمالی و شمال غربی ایران و همچنین در باریکه ساحلی جنوب دریای خزر و سپس در گوشه جنوب شرقی ایران رخ خواهد داد، در حالیکه ایستگاه های واقع شده در پهنه مرکزی و همچنین نیمه شمال شرقی ایران احتمالا بخاطر وجود ارتفاعات کمتر و قرارگیری در عرض جغرافیایی پایین تر، افزایش دمای کمتری را تجربه خواهند نمود. در این میان جالب توجه است که تغییرات افزایشی در دمای حداکثر آینده طی دوره گرم، بر روی اکثر ایستگاه های همجوار با سواحل جنوبی ایران که دارای اقلیمی گرم و شرجی هستند، نسبت به سایر مناطق ایران کمتر خواهد بود. که این مهم نیز می تواند تحت تاثیر اثرات تعدیلی رطوبت و گرمای هوا و همچنین ارتفاع کم این مناطق و قرار گیری در عرض های جغرافیایی پایین تر مورد توجه قرار گیرد. و بهمین دلیل در دهه های آینده نیز از شدت دمای حداکثر این منطقه بعنوان گرمترین ناحیه دمایی در دوره مشاهداتی نسبت به سایر مناطق کشور ایران، کاسته خواهد شد. بنابراين در تحلیل رابطه و نقش عوامل محلی اقلیم در کنترل دماهای حداکثر، بر طبق نتایج پژوهش های گذشته چون علیجانی (1385) و مسعودیان و کاویانی (1387)، می توان گفت عامل ارتفاع مهمترين چيدمان مکاني تغييرات دمايي بر روی ایستگاه های مورد مطالعه در این پژوهش را کنترل مي xadنمايد و برخلاف نتیجه پژوهش مجرد و بساطی (1392) عامل عرض جغرافیایی از نظر اهمیت بعد از عامل ارتفاعی قرار می گیرد. چرا که در ايستگاه تبریز و ايستگاه مشهد محصور شده در خشکيxadهاي مناطق شمالي ايران، اختلاف در شدت افزایش دمای حداکثر طی دههxadهای آینده احتمالا بدلیل پراکنش ارتفاعی متفاوت بین دو ایستگاه بوده است نه بدلیل عامل عرض جغرافيايي و يا عامل رطوبت. همچنین در توضیح تغییرات فصلی، آنچه که مهم به نظر می رسد این است که در فصل تابستان قسمت های میانی ایران، افزایش دمای شدیدتری نسبت به فصل بهار خواهند داشت، که این مهم می تواند به استیلای قدرتمند تر سامانه پرفشار جنب حاره و در نتیجه خشکی بیشتر این مناطق در فصل تابستان طی دهه های آینده اشاره داشته باشد.

Dr. M. Abbasnia; Analysis of Spatial-Temporal Changes in the Daily Temperatures over Iran:

Nowadays, increase in average temperature of the earth and its changes, is an index of climate changes and all theories of climate change have taken it into consideration. At the moment, a lot of debates are held among experts over climate change across the earth and most of them have cited air temperature as a witness to prove their hypotheses. In order to understand the effects of global warming and climate change in future periods, the outputs of general circulation model (GCM) can be used. So that, in a global scale and in terms of various models and scenarios, temperature increase in most parts of the world, resulted from climate change, is predicted and different results are presented. High mountains and topographical diversity has caused that spatial distribution of temperature in Iran doesn’t follow a regular pattern. But, in general temperature will increase when you move from North to the South and from West to East. This characteristic is mostly because of the mountains existing in the North and West of the country and gradual reduction of radiation angle in northern latitudes. Regarding seasonal analysis of average maximum future temperature occurrence, highest maximum temperatures in spring were observed in low-lying coasts of southern Iran, and on the contrary the lowest maximum temperatures, following heights distribution pattern, will occur in northern half of Iran. In this regard, what seems important is this that in summer season, compared to spring season, low-lying and dry areas located in central desert of Iran enjoy higher thermal value, in compare to areas adjacent to humid and warm southern coasts. This is while that in base observation period (1981-2010) the more we move northern latitudes toward southern latitudes and especially areas adjacent to southern coasts of Iran, average maximum temperature in warm period of the year will increase.

بررسی تغییرات زمانی و مکانی در رخداد دوره های وقوع گرماهای شدید با عنوان موج گرما در ایران:

در منابع مختلف تعاریف متعددی در مورد امواج گرمایی وجود دارد. اما از آنجایی که استفاده از آستانه های عددی مطلق برای کشوری پهناور و دارای توپوگرافی متنوع، مانند ایران مناسب نمیباشد و همچنین برای استفاده از شاخصی جامع، تطبیقی و پذیرفته شده در مقیاس جهانی، تعریف جامع تیم بینالمللی کارشناسی تغییر اقلیم بهتر است مد نظر قرار داده شود. چنانکه بر طبق آن، اگر دمای حداکثر روزانه هر ایستگاهی برای دوره ای با حداقل سه روز متوالی و بیشتر، بالاتر از آستانه های صدکی 95 باشد، به عنوان رخداد یک دوره موج گرما در نظر گرفته می شود. در بررسی ویژگی دوره های وقوع موج های گرمایی رخداده تا دوره حال حاضر می توان گفت که بر ارزش میانگین شدت امواج گرمایی فصل تابستان نسبت به فصل بهار، حدود 3 تا 4 درجه سلسیوس افزوده میشود. به عبارتی امواج گرمایی فصل تابستان نسبت به فصل بهار شدید تر هستند. همچنین بررسی دامنه تغییرات فصلی شدت امواج گرمایی طی کل دورهxadی مورد بررسی نشان می دهد که ارزش شدیدترین و ضعیفترین رخداد موج گرمایی در فصل بهار، به ترتیب حدود 49 و 25 درجه سلسیوس و در فصل تابستان، حدود 50 و 30 درجه سلسیوس بوده است. از لحاظ الگوی فصلی تحلیل فضایی پهنه های شدت امواج گرمایی طی فصل بهار نیز، شدیدترین امواج گرمایی در نیمهxad ی جنوبی ایران مخصوصاً در پهنه xadی سواحل جنوب غربی و سپس در پهنهxad ی جنوب شرقی ایران، به وقوع پیوسته است. این در حالی است که هرچه از نیمهxad ی مرکزی ایران به عرضهای جغرافیایی بالاتر نزدیک میشویم از شدت امواج گرمایی، مخصوصاً در نیمهxad ی شمال غرب ایران و سواحل جنوب غربی دریای خزر، کاسته میشود. همچنین الگوی کلی پهنه های شدت امواج گرمایی طی فصل تابستان نیز، تقریباً شبیه الگوی فصل بهار است، با این تفاوت که در فصل تابستان بر شدت امواج گرمایی ایران افزوده شده و شدیدترین امواج گرمایی در نیمهxadی سواحل جنوب غربی ایران و بالعکس کمترین شدت امواج گرمایی ایران در سواحل جنوب غربی دریای خزر در شمالیترین عرضهای ایران، به وقوع پیوسته است. همچنین در فصل تابستان، بر رخداد فراوانی امواج گرمایی نسبت به فصل بهار افزوده میشود، ولی از لحاظ پراکنش فضایی فراوانی امواج گرمایی، بر روی عرضهای میانی ایران و مخصوصاً در نواحی کوهستانهای غربی و سپس در نواحی کوهستانهای شرقی ایران، به حداکثر میرسد؛ و این نوع پراکنش فراوانی امواج گرمایی در دورهxadی گرم از سال بر روی کشور ایران، بیشتر به این دلیل است که در نواحی کوهستانی، تداوم امواج کمتر بوده است، به عبارتی دیگر نوسانات دمایی بیشتر نواحی کوهستانی، نسبت به نواحی پستتر همجوار مرکزی، باعث فراوانی بیشتر ناشی از تکرار امواج کوتاه مدت تر میشود. در بررسی الگوی پراکنش فضایی پهنه های میانگین فصلی تداوم امواج گرمایی ایران نیز، میانگین فصلی بزرگترین تداومها در نیمه xadی مرکزی و شرقی، مخصوصاً در سواحل جنوب شرقی ایران و میانگین فصلی کوچکترین تداومها در پهنه xadی شمال شرق ایران رخ می دهد.

همچنین بررسی دامنه تغییرات فصلی طی دهه های آینده نسبت به دوره مشاهداتی نشان می دهد که دامنه تغییرات در میانگین شدت رخداد امواج گرمایی، در فصل تابستان نسبت به فصل بهار بیشتر بوده و در این میان بر اساس خروجی تمام سناریوها، بر میزان تغییرات افزایشی در میانگین شدت امواج گرمایی فصل تابستان نسبت به فصل بهار، حدود 2 تا 3 درجه سلسیوس افزوده خواهد شد. همچنین بر اساس خروجی تمام سناریوهای مورد استفاده، میانگین فصلی تغییرات در شدت رخداد امواج گرمایی ایران نسبت به میانگین فصل بهار و تابستان طی دوره مشاهداتی، به ترتیب در اواسط قرن حاضر حدود 2 و 3 درجه سلسیوس افزوده خواهد شد. در این رابطه آنچه که مهم به نظر میرسد این است که سواحل پست و کم ارتفاع جنوبی ایران که در دوره مشاهداتی امواج گرمایی شدیدی داشتهاند، احتمالاً به خاطر اثرات تعدیلی ناشی از رطوبت زیاد جوی، تغییرات کمی در میزان شدت رخداد امواج گرمایی طی دهه های آینده خواهند داشت ولی این تغییرات افزایشی ناچیز این نواحی را بایستی در رابطه با ثبت شدیدترین رخداد های وقوع موج های گرمایی تا دوره حال حاضر مد نظر قرار داد، که باعث می شود حتی این نواحی بخاطر پتانسیل افزایش شرایط تنش رطوبتی موجود در جو آن، در دوره های آینده نیز جزو مناطق مخاطره آمیز از لحاظ شرایط زیست اقلیمی و وقوع موج های گرمایی شدید نسبت به سایر مناطق ایران محسوب گردد. بنابراین این میزان افزایش در شدت رخداد دوره های رخداد امواج گرمایی در سواحل جنوبی ایران به خاطر افزایش توام با گنجایش بیشتر رطوبت جوی می تواند خطرات ناشی از این رخداد ها را بحرانی و جدی تر از لحاظ شرایط آسایش زیست اقلیمی انسان قرار دهد. بررسی دامنه تغییرات فصلی بر اساس خروجی تمام سناریوهای مورد استفاده نیز نشان می دهد که فراوانی امواج گرمایی طی دهه های آینده نسبت به دوره مشاهداتی کاهش خواهد داشت و در این میان تغییرات کاهشی در مجموع فراوانی امواج گرمایی در فصل تابستان نسبت به فصل بهار بیشتر خواهد بود. بنابراین بیشترین کاهش در فراوانی رخداد امواج گرمایی نیز بر روی نواحی که در دوره مشاهداتی از بیشترین فراوانی رخداد امواج گرمایی برخوردار بوده اند، رخ خواهد داد. و این در حالی است که در اواسط قرن حاضر و بر اساس خروجی حاصل از تمام سناریوهای مورد مطالعه، از رخداد بزرگترین تداومهای فصلی نسبت به دوره مشاهداتی، کاسته خواهد شد. بنابراین در این رابطه آنچه که مهم به نظر میرسد این است طی دهه های آینده شرایط برای رخداد های ناگهانی امواج گرمایی شدید تر و با فراوانی کمتر بر روی گستره xadی ایران، مهیا خواهد شد. چنانکه این مسئله تغییرات محسوسی را در منابع آبی، شرایط آسایش زیست اقلیمی ساکنین، میزان تقاضای انرژی، میزان و جابه جایی کانون های تولیدات کشاورزی و تخریب نواحی ساحلی و غیره در پی خواهد داشت. در این رابطه، وقوع موج های گرما بویژه از جمله برجسته ترین عواملی است که می تواند ماندگاری ذخایر برف را در حوضه های کوهستانی کاسته و آهنگ رطوبتی خاک را نیز دچار تنش سازد. شدت روند افزايشي دما در ايستگاه هاي مناطق كوهستاني و برفگير شمال غرب، شمال و تا حدودي مناطق غربی کشور ایران نسبت به مناطق جنوبی آن بيشتر است. بنابراین ذخاير سالانه ي برف آن ها در آينده با شتاب بيشتري ذوب مي شود و ميزان رسوبات رودها و مشکلات مربوط به فرایند حفظ و نگهداری سدها افزايش مي يابد. از اين رو شايسته است، در داخل کشور، این تغییرات در رخداد های گرمایی آینده بصورت موج های گرمایی طی دوره گرم از سال ایران، در قالب مديريت بحران مورد توجه جدی در مقیاس ملی قرار گيرد. چرا که آینده سریعتر از آن چیزی که انتظار می رود، فرا خواهد رسید.

(Ref: Jeremy and Elfatih; 2015)

Dr. M. Abbasnia; Analysis of Spatial-Temporal Changes in the Heat waves over Iran in Coming Decades:

One of the signs of climate change is an increase in the risks of climate events such as heat waves. There are numerous definitions of heat waves. Absolute numeric thresholds are typically used for areas with subtle elevation change and are insufficient for analyzing a large country with varied topography such as Iran. Therefore, comprehensive definition of international climate change expert (CLIVAR) was used in this study. In this method, if the daily maximum temperature of a station is higher than the percentile thresholds of 95 for a period of at least three consecutive days, then the event is considered a heat wave. The average heat waves intensity displays a 3 to 4 °C increase in the intensity of heat waves in summer versus spring. The seasonal variations in the intensity of heat waves during the observation period showed that the strongest and weakest heat wave event in the spring has been approximately 49 and 25 °C and about 50 and 30 °C in the summer. In terms of seasonal patterns, heat waves during spring occur in the southern half of the country, especially in the southwest coast and south-eastern Iran. The lowest frequencies were observed in the high latitudes of the northern and southern half of the lower latitudes, especially along the coastal margin. The frequency of heat waves is added during the summer than the spring but in terms of the spatial distribution of the heat waves frequency in the mid-latitude regions, especially in the mountain areas was reached to the maximum due to the more frequency of short-waves occurrences in the mountainous areas than low-land. Also, average greatest seasonal duration in the central and eastern half, especially in the southeast coast of Iran and the average smallest seasonal averages has been occurring in the area of the North East.

Investigation of the seasonal changes amplitude during future decades with regard to the observation period showed that the amplitude of changes in the heat waves intensity in summer was higher than in spring. In the meantime, the rising changes in the average of heat waves intensity in summer are expected to be higher by about 2 to 3 Celsius than spring according to the output of all scenarios. Furthermore, according to the output of all scenarios, the seasonal average of changes in the heat waves intensity of Iran is expected to respectively increase by about 2 to 3 Celsius in the mid current century (2041-2070). The general pattern of seasonal changes in the average intensity of heat waves during the future decades showed that the changes in the average intensity of heat wave is negligible in the southern regions of Iran, especially the lowlands adjacent to south coast. But these regions of southern coast of Iran could experience deadly heat because of extreme potential of humidity values in their atmosphere capacity. In contrast, the seasonal average of heat waves intensity is expected to increase throughout the northern mountainous area and the central dry area of Iran. investigation of the seasonal changes amplitude in accordance with the output of all the studied model-scenarios showed that heat waves frequency are expected to decrease in the coming decades compared to the observation period. Also, the occurrence frequency of longer durations is expected to be reduced in both of spring and summer seasons in Iran.

Reference:

1. Abbasnia, M., and H. Toros (2016). Assessment of future changes in maximum temperature at selected stations in Iran using Statistical Downscaling Model (SDSM). Journal of Modeling Earth Systems and Environment, 2(68): 1-7. (In English)
2. Abbasnia, M., T. Tavosi., M. Khosravi, and H. Toros (2016). Investigation of interactive effects between temperature trend and urban climate during the last decades: A case study of Isfahan city.EuropeanJournal of Science and Technology, 4(7): 75-81. (In English)
3. Abbasnia, M., T. Tavosi, and M. Khosravi (2016). Assessment of future changes in the maximum temperature at selected stations in Iran based on HADCM3 and CGCM3 models. Asia-Pacific Journal of Atmospheric Sciences, 52 (4): 371-377. (In English)
4. Abbasnia, M., T. Tavosi., M. Khosravi, and H. Toros (2016). Uncertainty analysis of future changes in daily maximum temperatures over Iran by using of GIS. Sepehr Geographical Information Journal, 25(97): 29-43. (In Persian)
5. Abbasnia, M., T. Tavosi, and M. Khosravi (2016). Assessment of future changes in the maximum temperature of Iran based on GCM Models. Geographical Plaing of Space Quarterly Journal (Under press). (In Persian)
6. Abbasnia, M., T. Tavosi., M. Khosravi, and H. Toros (2016). Spatial-temporal analysis of Heat Waves occurrences in Iran over the last three decades. Journal of Natural Environment Change, 2 (1), pp 25-33. (In English)
7. Abbasnia, M., M. Khosravi, H. Toros, and T. Tavosi (2016). Comparative assessment between historical and future trends in the daily maximum temperature parameter of Iran, Natural Environment Change, 2 (2), pp 1-9. (In English)
8. Abbasnia, M., (2016), BOOK; Iran, Global warming and Heat waves (past, present, future), The Climatic Publication, pp. 1-225. (Under Press In Persian)
9. Abbasnia, M., (2015), Invited lecture to seminar presentation (March 2015); Impacts of climate change on spatial-temporal characteristics of heat waves (A case study: Iran); Department of Meteorology Engineering, Istanbul Technical University, Maslak Istanbul 34469, Turkey; DOI: 10.13140/RG.2.1.4088.1042. (In English)
10. Abbasnia, M., (2016), Scientific interview for Islamic Republic of Iran Broadcasting (September 2016); Analyzing the temperatures extremes and heat waves occurrences over Iran country with emphasize in southeast area of Iran, TV News of Zahedan Broadcasting Branch, reports of young scientific in academic programs, Zahedan, Iran. (In Persian)
11. Jeremy S. Pal., and Elfatih A. B. Eltahir (2015), Future temperature in southwest Asia projected to exceed a threshold for human adaptability. Nature Climate Change, 2015; DOI: 10.1038/nclimate2833 (In English)
12. Hamidian Pour, M., M. Baaghideh, and M. Abbasnia (2016). Assessment of the precipitation and temperature changes over southeastern of Iran using downscaling of General Circulation Models' outputs during 2011-2039. Journal of Physical Geography Research Quarterly, 48(1): 107-123. (In Persian)
13. Mahmoodi, P., and M. Abbasnia (2015). Climate change impacts on the mean maximum temperature in summer season over Iran. The Fifth Regional Conference on Climate Change, 25 & 26 January 2016, Tehran, Iran. (In Persian).

Topic Categories: Heat Waves (امواج گرمایی)، Climate Change (تغییر اقلیم)، Science News (مطالب علمی جدید)